"... o gece otelde, odamızda, dışarıda uzun koridor, ayakkabılarımız kapının dışında, odanın döşemesi üstünde kalın bir halı, pencerelerin dışında yağan yağmur. odanın içi aydınlık, hoş, neşe içinde, derken sönen ışık, yumuşak çarşafların verdiği zevk, rahat yatak, eve dönme, yalnız kalmama duygusu, gece yarısı uyanıp, yanında onu görme, bırakıp gitmediğini farketme; başka hiçbir şey gerçek değildi. yorulunca uyuyorduk, birimiz uyanınca öteki de uyanıyordu yalnız kalmasın diye. bir erkek sık sık yalnız kalmak ister, kız da yalnız kalmak, birbirlerini seviyorlarsa da birbirlerini kıskanırlar bu yüzden, ama gerçek söylüyorum; bu duygu gelmedi bize. birlikteyken yalnız duyabiliyorduk kendimizi, öteki insanların arasında, yalnız."

Silahlara Veda